مؤدب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ ءَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) ادب آموزنده، ادب آموز، تربیت کننده، مربی. ج. مؤدبین.
(مُ ءَ دَّ) [ ع. ] (اِمف.) تربیت شده، ادب آموخته، باادب.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(مُ ءَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) ادب آموزنده، ادب آموز، تربیت کننده، مربی. ج. مؤدبین.
(مُ ءَ دَّ) [ ع. ] (اِمف.) تربیت شده، ادب آموخته، باادب.