مابقا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مابقا. [ ب َ ] (ع اِ مرکب ) مابقی . آنچه از چیزی باقی مانده باشد. ◄ بمعنی پس خورده نیز مستعمل است . (غیاث ). رجوع به مابقی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مابقا. [ ب َ ] (ع اِ مرکب ) مابقی . آنچه از چیزی باقی مانده باشد. ◄ بمعنی پس خورده نیز مستعمل است . (غیاث ). رجوع به مابقی شود.