مادرزاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مادرزاد. [ دَ ] (ن مف مرکب ) مادرزاده . همشیره یا برادر از بطن یک مادر، یعنی هم شکم . (آنندراج ). برادر یا خواهری که از شکم یک مادر زاییده شده اند. هم شکم . ◄ طبیعی و خلقی و جبلی . (ناظم الاطباء). مادرآورد. مادرآورده : خرد و مردمیش روزافزون فضل و آزادگیش مادرزاد. فرخی . ◄ آنچه که به هنگام تولد با شخصی همراه است : کوری مادرزاد. خلق مادرزاد. (فرهنگ فارسی معین ) . - اقبال مادرزاد ؛ خوشبختی که در گهواره با شخصی همراه بوده . (ناظم الاطباء). - دولت مادرزاد ؛ اقبالی که از بدو تولد با کسی همراه باشد. سعادتی که از ابتدای تولد به کسی روی آورد. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - کر مادرزاد ؛ که از مادر کر و ناشنوا به دنیا آمده باشد. بسیار کر. - کور مادرزاد ؛ که از مادر نابینا زاده شده باشد. نابینای مادرزاد. و رجوع به همین ترکیب ذیل کور شود. - نابینای مادرزاد ؛ کور مادرزاد. و رجوع به همین ترکیب شود. ◄ عاری از هر چیز. لخت و عور. (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : ز مادر آمده بی گنج و ملک و خیل و حشم همی روندچنان کامدند مادرزاد. سعدی .