مادینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مادینه . [ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، اِ) مادین . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). منسوب به ماده . مؤنث . مقابل نرینه، مذکر. (فرهنگ فارسی معین ) : پس آنگاه که نهاد آن مادینه را، گفت : ای پروردگار من بدرستی که من نهادم آنرا مادینه و خدای داناتر است به آنچه نهاد و نیست نرینه چون مادینه و من نهادم او را مادینه ... (تفسیر ابوالفتوح، ازفرهنگ فارسی ایضاً). و رجوع به مادین و ماده شود.