مار نه سر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مار نه سر. [ رِ ن ُه ْ س َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از نه فلک است . (برهان ). کنایه از فلک به لحاظ آنکه مجموع فلک نه طبق است . (غیاث ) (آنندراج ). یعنی فلک . (فرهنگ رشیدی ) : برو ترک این دار ششدر بگوی بیا دست از این مار نه سر بشوی . خواجو.