مال گذار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مال گذار. [ گ ُ ] (نف مرکب ) کسی که مال تحصیل اراضی در سر کار ادا نماید. (آنندراج ). و رجوع به مال گزار شود. ◄ ملاک وآنکه ملک خود را در تحت حکومت نگاهدارد. (ناظم الاطباء). ◄ مستأجر و رعیت . (ناظم الاطباء).