مالاکیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مالاکیت . (فرانسوی، اِ) سنگی است نسبةً سخت که ترکیب اصلیش عبارت از کربنات آبدار طبیعی مس می باشد و دارای رنگ سبز خوشرنگی است و در طبقات مختلف زمین ضمن کانیهای دیگر یافت می شود. وزن مخصوصش بین ٣/٧ تا ٤/١ است و سختیش بین ٣/٥ تا ٤ می باشد. در سیستم رومبوادریک متبلور می شود و بلورهایش بیشتر بصورت ٨ وجهی می باشد.معدن مهم این سنگ در سیبری است و از آن برای ساختن ابزار زینتی استفاده می کنند... مرمر سبز. (از فرهنگ فارسی معین ). فرمول این ماده ٢(oH)Cu Co٣ Cu است که همان کربنات آبدار طبیعی مس می باشد. و رجوع به فرهنگ اصطلاحات علمی از انتشارات بنیاد فرهنگ ایران شود.