مالرب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مالرب . [ ل ِ ] (اِخ ) شاعر غزلسرای فرانسوی (١٥٥٥-١٦٢٨م .) با آنکه اشعارش فاقد قوه ٔ تخیل است ولی دارای قدرت و روشنی و وزنی مطبوع است . او در مقام شاعری مبدع و نوآور بود و بر زبان و شعر فرانسه نفوذ کرد.«بوالو» درباره ٔ وی گفته : «بالاخره مالرب آمد...» .او مورد ستایش نامداران کلاسیک فرانسه قرار گرفت و دو قرن سرمشق گویندگان زبان فرانسه بود. (از لاروس ).