مالک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لِ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- صاحب، دارنده.<BR>۲- حاکم، پادشاه.<BR>۳- نگهبان دوزخ.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لِ) [ ع. ] (ص.) ۱- صاحب، دارنده. ۲- حاکم، پادشاه. ۳- نگهبان دوزخ.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مالک . [ ل ِ ] (اِخ ) ابن تیهان الانصاری . رجوع به ابوالهیثم مالک ... شود.
مالک . [ ل ِ ] (اِخ ) ابن ذی حمامةتابعی است . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به ابوشرحبیل مالک ... و رجوع به الاصابه ج ٣ ص ٣٤٤ شود.
مالک . [ ل ِ ] (اِخ )ابن ربیعة السلولی . رجوع به ابومریم مالک ... شود.
مترادف و متضاد واژهدان
ارباب، دارا، دارنده صاحب، صاحبخانه، ملکدار، موجر آقا، مخدوم خداوند، خدایگان، ذیحق (متضاد: مستاجر)
فرهنگ طیفی واژهدان
صاحب متصرف
صاحب، آقا، دارا صاحبخانه، موجر، خردهمالک، اجارهدار منعم، ثروتمند ساکن، مقیم، مستأجر، متصرف، صاحب نسق
واژگان فارسی سره واژهدان
سرمایه دار، دارنده، توانمند، ازاننده
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه