مالک دوزخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مالک دوزخ . [ ل ِ ک ِ زَ ] (اِخ ) نام فرشته ٔ موکل دوزخ : بوزنه بیهوش از درخت بیفتاد و جان به خزانه ٔ مالک دوزخ فرستاد. (سندبادنامه ص ٢٢٣). و زندان درک اسفل و زندانبان مالک دوزخ . (سندبادنامه ص ٢٤٩). چون درختی در او نه بار و نه برگ مالک دوزخ و میانجی مرگ . نظامی . - مثل مالک دوزخ ؛ با جامه ای از دود یا چیزی مانند آن سیاه شده . (امثال و حکم ج ٣ ص ١٤٨٥). با جامه و سر و رویی سیاه شده از گرد زغال یا دوده و جز آن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - ◄ سخت خشمگین . (یادداشت ایضاً).