مالکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مالکی .[ ل ِ ] (اِخ ) رجوع به ابوالفضل مالکی مسعودی شود.
مالکی . [ ل ِ ] (ص نسبی ) منسوب به مالک، فرشته ٔ موکل دوزخ : اندر دل حسود تو باد آتشی زده چون آتش جهنم با سهم مالکی . سوزنی . و رجوع به مالک شود.
مالکی . [ل ِ ] (حامص ) مالک بودن . صاحب بودن : چون عاشقی و معشوقی به میان آمد مالکی و مملوکی برخاست . (گلستان ).