ماموت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماموت . (اِ) کلمه ای است روسی، مأخوذ از زبان مردم سیبری . فیل فسیل شده ٔ عهد چهارم معرفةالارضی است که اجساد کامل این حیوان در میان یخهای سیبری بدست آمده . پوست این حیوان پوشیده از پشم هائی همانند پشم گوسفند است . عاج یا وسیله ٔ دفاعی این حیوان بزرگ و خمیده است و در حدود ٣/٥ متر طول دارد. (از لاروس ). (اصطلاح زمین شناسی و جانورشناسی ) گونه ای فیل فسیل شده که در ابتدای دوران چهارم در اروپا و شمال آسیا می زیسته و بدنش پوشیده از موهای طویل بوده و عاج طویل و پیچیده ای داشته است . فسیل این جانور در ته نشستهای یخبندان ماقبل تاریخ ابتدای دوران چهارم شمال آسیا و اروپای مرکزی به وفور یافت می شود. (فرهنگ فارسی معین ).