ماناف
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماناف . (اِ مرکب ) ماماچه را گویند و به عربی قابله خوانند. (برهان ). به معنی مام ناف . (آنندراج ). ماماچه و قابله . (ناظم الاطباء). مخفف مام ناف . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). و رجوع به مام ناف شود. ◄ به معنی ناف هم آمده است و آن گوی باشد در شکم . (برهان ). ناف و سره . (ناظم الاطباء).