مانزونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مانزونی . [ زُ ] (اِخ ) نویسنده ٔ ایتالیائی که در سال ١٧٨٥م . در میلان متولد شد و به سرودن اشعاری که الهام بخش افکار مذهبی و وطن پرستی بود پرداخت و براثر انتشار داستان تاریخی «نامزدها» شهرت بسزائی بدست آورد و این اثر برای «رمانتیسم » ایتالیا سرمشقی به شمار آمد. (از لاروس ).