مانور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مانور. [ ن ُوْرْ ] (فرانسوی، اِ) طریقه ٔ تنظیم عمل یک دستگاه . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ (اصطلاح نظامی ) فن رهبری دسته های نظامی در یک منطقه و آن عبارت از این است که در حدود مأموریت محوله کلیه ٔ وسایل خود رابه روی دشمن تمرکز دهند، حتی الامکان از روی غافلگیری دشمن و تأمین قوای خودی . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ تمرین عملیات نظامی . (فرهنگ فارسی معین ).