مانی الموسوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مانی الموسوس . [ نِل ْ م ُ وَ وَ ] (اِخ ) محمدبن القاسم مکنی به ابوالحسن متوفی به سال ٢٤٥ هَ . ق از شاعرانی بود که طبعی بسیار ظریف و لطیف داشت . از مردم مصر بود و در عهد متوکل عباسی به بغداد آمد. (از اعلام زرکلی ج ٢ ص ٩٦٤). و رجوع به فوات الوفیات ج ٢ ص ٢٦٢ و ٢٦٣ شود.