مانیتیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مانیتیت . [ ی ِ تی ] (فرانسوی، اِ) (اصطلاح زمین شناسی ) اکسید مغناطیسی طبیعی آهن را گویند که فرمولش Fe٣O٤ می باشد. وزن مخصوصش بین ٤/٩ تا ٥/٢ متغیر است . سختیش بین ٥/٥ تا ٦/٥ می باشد. رنگ این اکسید آهن سیاه رنگ است و خاصیت آهنربایی دارد و به سختی ذوب می شود. (فرهنگ فارسی معین ). اکسید طبیعی آهن مغناطیسی دایمی است . در دستگاه مکعبی متبلور می شود. بعضی از اقسام آن خود خاصیت آهن ربایی دارند و می توانند ذرات ریز را جذب کنند. نام آن از کلمه ٔ «ماگنس » بمعنی آهن ربا آمده است بر روی چینی لعاب اثر سیاه رنگ می گذارد. (از فرهنگ اصطلاحات علمی ذیل آهن مغناطیسی ).