مانیوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مانیوس . (اِخ ) نام طبیبی یونانی . (از الفهرست ابن الندیم، یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مانیوس . (اِخ ) نام عده ای از پادشاهان دانمارک و نروژ که مشهورترین آنان مانیوس هفتم اریکسون (١٣١٦-١٣٧٤م .) است که از سال ١٣١٩ تا سال ١٣٤٣ در نروژ و از سال ١٣١٩ تا سال ١٣٦٥ در سوئد پادشاه بود و اتحاد دو شبه جزیره ٔ سوئد و نروژ را تحقق بخشید. (از لاروس ).