ماه روز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماه روز. (اِ مرکب ) تاریخ . سال و مه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). مخفف آن «مه روز» لغةً به معنی حساب روز و ماه و توسعاً حساب سال . (حاشیه ٔ برهان چ معین ): فقال ان لنا حساباً نسمیه «ماه روز» ای حساب الشهور و الایام . (آثار الباقیه ص ٢٩). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.