ماهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماهانی . (ص نسبی ) منسوب به قصبه ٔ ماهان . (ناظم الاطباء). و رجوع به ماهان شود.
ماهانی . (اِخ ) محمدبن عیسی مکنی به ابوعبداﷲ از علمای حساب و مهندسان نامی است که در دارالعلم بغداد می زیسته و در ریاضیات عالی و نجوم براعتی بکمال داشته است . کتاب در عرض کواکب سیاره و کتاب در نسبت و کتاب در ١٦ شکل مقاله اولی اقلیدس و اصلاح کتاب اکرمانالاوس از تألیفات اوست . عمرخیام از ماهانی به احترام نام می برد. بطور تقریب می توان گفت که ماهانی در قرن سوم هجری می زیسته است . (از گاهنامه تألیف سیدجلال طهرانی ص ٦٨). و رجوع به الموسوعة العربیه شود.
ماهانی . (اِخ ) دهی از دهستان عربخانه است که در بخش شوسف شهرستان بیرجند واقع است و ١٠٤ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).