ماهور میلاتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماهور میلاتی . (اِخ ) ناحیه ای است میانه ٔ مغرب و شمال شیراز و از گرمسیرهای فارس است . (از فارسنامه ٔ ناصری ). از بلوکات ولایت قشقایی فارس است . طول آن ١٢٠ و عرض آن ٨٠ کیلومتر است . حد شمالی و غربی آن کوه کیلویه و حد شرقی آن کازرون وحد جنوبی دشتستان است . آب و هوای آن گرم و اراضی سنگلاخ و بیحاصل است . اما معدن زیاد دارد. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٢٣١). یکی از دهستانهای سه گانه ٔ بخش خشت شهرستان کازرون است و حدود آن عبارت است از: شمال دره ٔ رودخانه ٔ زهره، جنوب رودخانه ٔ شاپور، مشرق ارتفاعات چنار شاهیجان و دهستانهای شاپور و بکش، مغرب دهستانهای لیراوی و حیات داود. کوهستانی و صعب العبوراست و هوایی گرم دارد. این دهستان ٣٥٠٠ تن سکنه دارد و از ٢٢ آبادی تشکیل شده و مرکز آن قریه ٔ میلاتون است و قراء مهم آن عبارتند از: بابای کلان، بیدکرز، پیر سرخ، بی بی حکیمه، بشارجان، قلعه ٔ بشارجان . از ایل قشقایی طوایف قره چه، کشکولی بزرگ، دره شوری در این دهستان قشلاق دارند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).