ماهویه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماهویه . [ ی َ / ی ِ ] (اِخ ) نام شخصی است که از جانب یزدجرد حاکم سیستان و سپهسالار خراسان بود.بعد از آنکه یزدجرد از لشکر اسلام گریخت و به مرو رفت ماهویه با خاقان ترکستان ساخت و کسان خود را فرستاد تا یزدجرد را بقتل رسانیدند. (برهان ) (فرهنگ رشیدی ) (فرهنگ جهانگیری ) : به شهر مرو اصفهبدی بود نام او ماهویه ... (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١١٢).
ماهویه . [ ی َ/ ی ِ ] (اِ) لقب عام ملوک مرو. (آثار الباقیه، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.