ماهی شور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماهی شور. (اِخ ) نام یکی از پیامبران صاحب شریعت کفره ٔ هند است . گویند او را کسی نزاییده و هرگز نمیرد. زن و فرزند دارد. وجود او از سه جسم است : از آفتاب و ماه و آتش، و تابعان او رقص و سماع بسیار کنند. (برهان ) (آنندراج ). مخفی نماند که ماهی شور در اصل سانسکریت مهیشور است که مدبر یکی از طبایع ثلاثه ٔ هندی باشد، اول «ست گن » یعنی قوه ٔمحصله ٔ صلاح و کمال، دوم «زجوگن » یعنی قوه ٔ محصله ٔ تلون و ملال، سوم «تموگن » یعنی قوه ٔ محصله ٔ فساد و ضلال و مهیشور مجسم به این قوه است ... (حاشیه ٔ برهان چ هند). مصحف مهیشور است، سانسکریت، مهسوره (لغةً به معنی سرور بزرگ، سلطان، رئیس ) نام خدایان متعدد هندوان مخصوصاً شیوا و کریشنا. (حاشیه ٔ برهان چ معین ).