ماکیاول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماکیاول . [ وِ ] (اِخ ) به ایتالیائی ماکیاولی، او تاریخدان و از اعضای دولت ایتالیا بود و در ١٤٦٩م . در فلورانس متولد شد و به سال ١٥٢٧ درگذشت . مدتی منشی مخصوص خزانه داری کل فلورانس بوده و در این مدت به چندین مأموریت سیاسی گسیل گردید. او مورد سؤظن «مدیسی ها» قرار گرفت بهمین علت ازامور سیاسی کناره گرفت و وقت خود را صرف تدوین افکارش در کتاب «شاهزاده » نمود (١٥١٣م ). ماکیاول پای بند و نگران آینده ٔ ملت ایتالیا بوده و گمان می کرد که در سیاست فقط باید به هدف توجه داشت و نباید گذاشت که پیش داوریهای اخلاقی در آن تأثیر نماید. او راست «هنر جنگ »، «تاریخ فلورانس » و جز اینها. (از لاروس ). و رجوع به ماکیاولیسم شود.