ماکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ماکی . (ع ص ) شخولنده به دهن و بانگ کننده . (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ). و رجوع به «مکو» و «مکاء» شود.
ماکی . (اِ) به معنی ماکیان آمده . (آنندراج ). مرغ . (ترجمه ٔ دیاتسارون ص ٢٧٠، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به ماکیان شود.