مایده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مایده . [ ی ِ دَ / دِ ] (از ع، اِ) مائده . خوان . سفره : چون از انشاد این قصیده فراغ حاصل آمد مایده نهادند مزین به اصناف مطعوم ... (تاریخ بیهق ص ١٦١). کشیده مایده یک میل در میل مگس را گاو دادی پشه را پیل . نظامی . و رجوع به مائده شود.