مایوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مایوان . (اِخ ) یکی از دهستانهای بخش مرکزی شهرستان قوچان است که در شمال غربی قوچان واقع است و کلیه ٔ قرای آن عموماً درجنوب [ راه ] شوسه ٔ قوچان واقع است . کوهستانی و سردسیر است و محصول عمده ٔ آن غلات و انگور و صنایع دستی زنان قالیچه و پلاس بافی است . این دهستان از ١٨ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل یافته و مجموع سکنه ٔ آن در حدود ٩٢٤٢ تن است که عموماً از طوایف زعفرانلو هستند. قرای عمده ٔ آن عبارت است از استاد که ٩٩٩ وبزرل آباد که ٦٣١ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
مایوان . (اِخ ) قصبه ٔ مرکز دهستان مایوان است که در بخش حومه ٔ شهرستان قوچان و در ٥١ هزارگزی شمال غربی قوچان و ٢٢ هزارگزی جنوب شوسه ٔ عمومی قوچان به بجنورد واقع است و ٢٢٢٥ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.