مبرمان

مبرمان . [ م َ رَ ] (اِخ ) لقب ابی بکر، ازمی بن محمدبن علی بن اسماعیل نحوی . (منتهی الارب ). لقب ابی بکربن محمدبن علی بن اسماعیل ازمی، یکی از علماء نحو و لغت متوفی به سال ٣٤٥ هَ . ق . و شاگرد جرمی و مازنی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). محمدبن علی بن اسماعیل وراق مکنی به ابی بکر از اهل «عسکرمکرم » و او راست کتاب العیون، کتب النحو، المجموع علی العلل، شرح کتاب سیبویه و آن ناتمام مانده، کتاب المجاری و کتاب صفة شکر المنعم . (ابن ندیم، از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به تاریخ الخلفاء ص ٢٦١ و روضات الجنات ص ٧١٢ شود.