مبطنة

مبطنة. [ م ُ ب َطْ طَ ن َ ] (ع ص ) مؤنث مبطن . (منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد). امراءة مبطنة. (مهذب الاسماء). زن باریک میان . ج، مبطنات . (ناظم الاطباء). ◄ اسب سپید پشت و شکم . (منتهی الارب ). و رجوع به مبطن شود. ◄ (اِ) جامه ای با آستری ازپوست . (دزی ج ١ ص ٩٨). نوعی جامه است یا جامه ٔ آستردار. (یادداشت دهخدا) : حدث ابی سلالة الشاعر قال دخلت بغداد فی بعض السنین فبینا انا مار فی طریق اذا انا برجل علیه مبطنة و علی راسه ٔ قلنسوة سوداء. (معجم الادباء چ مارجلیوث ج ٤ ص ١٧٢). و اصحاب السلطان و من دخل الدار علی مراتب فمنهم من یلبس المبطنة. (البیان و التبیین جزء٣ ص ٧٨). و رجوع به مبطن شود.