مبقیات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبقیات . [ م ُ ] (ع ص، اِ) مبقیات الخیل ؛ اسبانی که باقی ماند رفتار آنهابعد از انقطاع رفتار اسبان دیگر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال رکبوا المبقیات و جنبوا المنقیات . (از اقرب الموارد).