مبلد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مبلد. [ م ُ ل ِ ] (ع ص ) حوض کهنه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). حوض متروک که بکار نگیرند. (از ذیل اقرب الموارد). حوض قدیم . (از محیطالمحیط).
مبلد. [ م ُ ب َل ْ ل َ ] (ع ص ) آن که خود را به زمین زند. ◄ بخیل . ◄ ابر بی باران . ◄ اسبی که سبقت نکند در دویدن . ◄ بی توجه . (آنندراج ). به همه ٔ معانی رجوع به تبلید شود.