مبنور/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوممبنور. [ م َ ] (ع ص ) مرد آزموده کار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).واژه قبلی: مبننواژه بعدی: مبنی