متباطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متباطی ٔ. [م ُ ت َ طِءْ ] (ع ص ) درنگی کننده در رفتار. (آنندراج )(ناظم الاطباء). ◄ کسی که بر پهلو استراحت می کند. ◄ ضعیف العقل و بی خبر. ◄ بی پروا. (ناظم الاطباء). و رجوع به تباطؤ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متباطی ٔ. [م ُ ت َ طِءْ ] (ع ص ) درنگی کننده در رفتار. (آنندراج )(ناظم الاطباء). ◄ کسی که بر پهلو استراحت می کند. ◄ ضعیف العقل و بی خبر. ◄ بی پروا. (ناظم الاطباء). و رجوع به تباطؤ شود.