متبرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متبرد. [ م ُ ت َ ب َرْ رِ / ر رَ ] (ع ص ) غسل کرده با آب سرد. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).
متبرد. [ م ُ ت َ ب َرْ رِ ] (ع ص ) آب فراهم آورده شده و جمع شده . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تبرد شود.