متبضض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متبضض . [ م ُ ت َ ب َض ْ ض ِ ] (ع ص ) آن که گیرد حق خود را اندک اندک . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آن که حق خود را از کسی اندک اندک می گیرد. (ناظم الاطباء). و رجوع به تبضض شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متبضض . [ م ُ ت َ ب َض ْ ض ِ ] (ع ص ) آن که گیرد حق خود را اندک اندک . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آن که حق خود را از کسی اندک اندک می گیرد. (ناظم الاطباء). و رجوع به تبضض شود.