متثاون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متثاون . [ م ُ ت َ وِ ] (ع ص ) حیله و فریب کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). حیله باز. (ناظم الاطباء). ◄ در دام آورنده شکار و حیوان وحشی را و آینده شکار را گاه از چپ و گاه از راست . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تثاون شود.