متجافی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متجافی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) قرار ناگیرنده در جائی و چیزی برداشته شده از جایی . (آنندراج ). بی ثبات و ناپایدار و جدا و متفرق و دور و منتقل از جای خود و برداشته شده ٔ از جای خود و مایل از پهلوی کسی . (ناظم الاطباء). ◄ غافل و بی پروا. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تجافی شود.