متحابط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متحابط. [ م ُ ت َ ب ِ ] (ع ص ) از بین رونده و باطل شونده : اصحاب ابوهاشم گویند مثل به مثل متحابط شود. (فصول خواجه نصیر، از فرهنگ فارسی معین ).