متحدث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متحدث . [ م ُ ت َ ح َدْ دَ ] (ع اِ) جای سخن گفتن . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). موضع اجتماع مردمان برای گفتگو و سؤال و جواب . (ناظم الاطباء) (از ذیل اقرب الموارد). و رجوع به ماده ٔ قبل و تحدث شود.
متحدث . [ م ُ ت َ ح َدْ دِ ] (ع ص ) سخن گوینده . (آنندراج ). بیان کننده . (ناظم الاطباء) : شهری متحدثان حسنت الا متحیران خاموش . سعدی . و رجوع به تحدث شود. ◄ مورخ و راوی اخبار. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). ◄ هر چیزی که از نو پدید آید. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تحدث و ماده ٔ بعد شود.