متحرز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ حَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- در پناه شونده.<BR>۲- خویشتن دار. ج. متحرزین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ حَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- در پناه شونده. ۲- خویشتن دار. ج. متحرزین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متحرز. [ م ُ ت َ ح َرْ رِ ] (ع ص ) در پناه شونده . خویشتن دار : تقدیر آسمانی شیر شرزه را اسیر صندوق گرداند ... و شجاع مقتحم را بددل متحرز. (کلیله و دمنه چ قریب ص ٩٢). و رجوع به تحرز شود.