متحرم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متحرم . [ م ُ ت َ ح َرْ رِ ] (ع ص ) بازداشته شده و منع کرده شده . ◄ غیرجایز و خلاف شرع و حرام . ◄ محترم و حرمت داشته شده . ◄ پناه گیرنده . ◄ دزد. ◄ خارجی و بیدین . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تحرم شود.