متحکر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

متحکر.[ م ُ ت َ ح َک ْ ک ِ ] (ع ص ) کسی که غله را گردآورده نگاه دارد تا به گرانی فروشد. (ناظم الاطباء). محتکر.