متخادع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را فریب خورده وانماید. ج. متخادعین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ تَ دِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را فریب خورده وانماید. ج. متخادعین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متخادع . [ م ُ ت َ دِ ] (ع ص ) خود را فریب خورده وانماینده و نیست . (آنندراج ). آن که خود را فریب خورده نماید و نباشد. ◄ یکدیگر رافریب دهنده . (ناظم الاطباء). و رجوع به تخادع شود.