متدارک

(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- رسنده به چیزی. ۲- درک کننده، دریابنده ؛ ج. متدارکین. ۳- آوردن الفاظی است در ابتدای کلام که موهوم ذم باشد و بقیه کلام به نحوی آورده شود که رفع توهم گردد.