متدالح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متدالح . [ م ُ ت َ ل ِ ] (ع ص ) بردارنده چیزی را بر چوب، میان خود. (آنندراج ). دو نفر یا زیادتر که باری را بروی چوب انداخته و با هم حمل کنند. (ناظم الاطباء). و رجوع به تدالح شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متدالح . [ م ُ ت َ ل ِ ] (ع ص ) بردارنده چیزی را بر چوب، میان خود. (آنندراج ). دو نفر یا زیادتر که باری را بروی چوب انداخته و با هم حمل کنند. (ناظم الاطباء). و رجوع به تدالح شود.