مترع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مترع . [ م ُ ت َرْ رِ ] (ع ص ) آن که در بندد. (آنندراج ). آن که می بندد در را. (ناظم الاطباء). و رجوع به تتریع شود.
مترع . [ م ُ رِ ] (ع ص ) پرکننده . (آنندراج ).کسی که پر می کند و انباشته می کند. (ناظم الاطباء).
مترع . [ م ُ رَ ] (ع ص ) پر. (از منتهی الارب ). پر و سرشار. (ناظم الاطباء). و رجوع به تَرع شود.