مترو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ رُ) [ فر. ] (اِ.) راه آهنی که معمولاً زیرزمینی است و به عنوان یک وسیلة نقلیة عمومی در شهرهای بزرگ استفاده میشود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ رُ) [ فر. ] (اِ.) راه آهنی که معمولاً زیرزمینی است و به عنوان یک وسیله نقلیه عمومی در شهرهای بزرگ استفاده میشود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مترو. [ م ِ رُ ] (فرانسوی، اِ) راه آهنی است که تمام یا قسمتی از آن اززیرزمین بگذرد. مترو مختصر شده ٔ کلمه ٔ متروپلیتن است که اختصاصاً به راه آهن زیرزمینی شهری اطلاق میشود که محله های مختلف یک شهر بزرگ را به یکدیگر مربوط میسازد. اکنون غالب شهرهای مهم دنیا دارای مترو (راه آهن زیرزمینی ) هستند. نظریه ٔ ساختن مترو در سال ١٨٥٥ م .اظهار شد ولی اولین خط مترو رسماً در ١٩ ژوئیه سال ١٩٠٠ در پاریس بکار افتاد. نخستین راه آهن زیرزمینی شهر لندن پایتخت انگلستان هم در سال ١٩٠٣ دائر گشت .