متزاور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متزاور. [ م ُ ت َ وِ ](ع ص ) همدیگر را زیارت کننده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ برگشته از چیزی و مایل شده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به تزاور شود.