متزحلف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متزحلف . [ م ُ ت َ زَ ل ِ ] (ع ص ) غلطنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). غلطیده . (ناظم الاطباء). ◄ دورشونده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دورشده . (ناظم الاطباء). و رجوع به تزحلف شود. ◄ گوشه نشین . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).