متزع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
متزع . [ م ُت ْ ت َ زِ ] (ع ص ) سنگدل . (منتهی الارب ) (آنندراج ). شدیدالنفس و سخت دل . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ درشت اندام . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ بازایستنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به اتزاع شود.